การเลือกสารเคมีที่ใช้ในการทำให้เกิดการตกตะกอนอย่างเหมาะสม ถือเป็นการตัดสินใจที่สำคัญยิ่งสำหรับสถานีบำบัดน้ำทุกแห่ง เนื่องจากส่งผลโดยตรงต่อประสิทธิภาพและต้นทุนในการดำเนินการของกระบวนการบำบัดทั้งหมด สารเคมีที่ใช้ในการทำให้เกิดการตกตะกอนทำหน้าที่ทำให้อนุภาคที่แขวนลอยอยู่ไม่เสถียร ส่งผลให้อนุภาคเหล่านั้นรวมตัวกันเป็นฝุ่นตะกอนขนาดใหญ่ขึ้น ซึ่งสามารถกำจัดออกได้อย่างมีประสิทธิภาพผ่านกระบวนการตกตะกอนหรือการกรอง ปัจจุบันในวงการบำบัดน้ำ มีแนวโน้มเปลี่ยนผ่านจากสารเคมีที่ใช้ในการทำให้เกิดการตกตะกอนแบบอนินทรีย์ดั้งเดิม เช่น อลูมิเนียมซัลเฟต (alum) และเฟอริกคลอไรด์ (ferric chloride) ไปสู่พอลิเมอร์อินทรีย์ประสิทธิภาพสูง ซึ่งให้ผลลัพธ์ที่เหนือกว่า ใช้ปริมาณน้อยลง และสร้างตะกอนน้อยลง Feymer อยู่ในแนวหน้าของการเปลี่ยนผ่านนี้ โดยนำเสนอสารเคมีที่ใช้ในการทำให้เกิดการตกตะกอนที่มีนวัตกรรม ผสานความก้าวหน้าทางเคมีของพอลิเมอร์เข้ากับความเชี่ยวชาญด้านการประยุกต์ใช้งานจริง